" يا زينب(س) "
وقتي تو متولد شدي ، حسين(ع) بيشتر از همه خوشحال شد.
بانو! مي داني چرا؟ زيرا کربلا را بدون تو،اي بزرگ پرستار
صحراي بلا ، نمي شد تصورکرد....
و کربلا مفهوم زينب بود و حسين...
بانو! تولد تو، تولد صبر بود و تولد اشک....
روزي که تو پا به اين جهان گذاشتي،صبر با همه عظمتش نزد
تو تعظيم کرد وتو صبر را مفهومي دگر عطا کردي...مفهومي
که فراي عظمت صبر بود و فروتر از نازنين وجود تو...
ميلاد پر فروغ تو را،اي بانو!اي زهراي کربلا ! اي حسين در
آيينه تانيث! اي يادگار علي (ع) و زين اب ..... به حسين و شيعيانش
تبريک مي گويم....
بانو جان! خوش اومدي .....
مقدمت نورباران....
و بغض باراني سوريه دوباره در دلم باريد....
بانو جان ! وعده ديدار ... مزار غريبت...
و سوريه را عجيب شباهت بود به کربلا ....